Metody, narzędzia i sposoby pracy z Klientami.

W Terapii psychomedduchowej w zależności od potrzeb stosuję szeroki wachlarz  metod, narzędzi i sposobów pracy. Są one wykorzystywane po uprzedniej zgodzie klienta.

A oto niektóre z nich:

  • Analiza genogramu, czyli drzewa genealogicznego, ułatwiającego rozpoznanie różnych dysfunkcji w rodzinie.
  • Interpretacja rysunków.
  • Systematyczna desensytyzacja służąca odwrażliwianiu z lęków. 
  • Techniki relaksacyjne oraz pracy z ciałem.
  • Psychodrama.
  • Swobodna analiza snów.
  • Analiza powtarzających się niekorzystnych, nieprawidłowych nawyków (mechanizm bodziec – nawyk) i sposobów myślenia klienta.
  • Odkrywanie irracjonalnych i natrętnych myśli oraz testowanie różnych sposobów pozbycia się ich.
  • Dialog sokratejski.
  • Analiza transakcyjna.
  • Testy predyspozycji zawodowych oraz testy psychologiczne.
  • RTZ (Racjonalna Terapia Zachowań).
  • Wykorzystanie metody Porozumienia bez Przemocy w rozwiązywaniu konfliktów.
  • Techniki oddychania stosowane w jodze.
  • Rozwijanie u Klienta umiejętności wglądu w swoje ciało poprzez różne techniki medytacyjno-relaksacyjne, aby umiał zidentyfikować napięcia i blokady energetyczne w swoim ciele.
  • Wykorzystanie osiągnięć fizyki kwantowej, która traktuje człowieka jako pole energii do radzenia sobie ze stresem i chorobami natury fizycznej i psychicznej.
  • Techniki pomagające przenieść nie dokończone aspekty przeszłości Klienta do „tu i teraz”, aby mogły być one na nowo doświadczone i przeżyte.
  • Szukanie potrzeb stojących za oporem w rozwoju i lęku przed zmianą.
  • Identyfikacja najczęstszych mechanizmów obronnych przejawiających się w funkcjonowaniu emocjonalnym i na poziomie napięć mięśniowych.
  • Badanie ograniczeń wynikających z chronicznego napięcia pewnych grup mięśni i uwolnienie wypartych odczuć.
  • Praca z lękiem przed ekspresją emocji i ujawnianiem uczuć.
  • Elementy bioenergetyki Lowena.
  • Praca z automatycznymi myślami.
  • Analiza dysfunkcjonalnych postaw i schematów poznawczych.
  • Zamykanie nie domkniętych spraw.
  • Dialog między różnymi częściami ciała dotkniętymi dolegliwościami.
  • Odgrywanie ról i eksperymentowanie z nowym zachowaniem- omówienie, jak siebie odbieramy.
  • Wykorzystanie w pracy wiedzy neurobiologicznej i odkryć neuronauki, które głoszą potrzebę uruchomienia konkretnych obszarów w mózgu, aby mogła nastąpić trwała i głęboka zmiana w sferze terapeutycznej.
  • Techniki używania własnych emocji np.: gniewu w sposób świadomy i nie krzywdzący innych.
  • Równoważenie odbioru świata poprzez wszystkie zmysły: słuch, wzrok, czucie, dotyk, smak.
  • Praca z głębokim oddechem.
  • Praca nad stanem bezpośredniości i konfrontacji z problemami własnymi i innych – oddzielenie się od towarzyszących temu nadmiernych emocji, bezsilności  i poczucia niezrozumienia.
  • Przepracowanie intensywnych emocji, aby nie pojawiały się one w postaci koszmarnych snów, męczących fantazji czy objawów psychosomatycznych. Metoda przyjrzenia się temu, czemu służą  zachowania Klienta (np.: uzależnienia) i czego innego potrzebuje dla siebie.
  • Praca z ciałem w celu uwolnienia najważniejszych bloków mięśniowych.
  • Badanie przeszłości, w jaki sposób stała się ona problemem.
  • Analiza wspomnień jako możliwość przyjrzenia się, w jaki sposób Klient postrzega siebie i otaczający go świat.
  • Transformacja historii życiowych Klienta na takie, w których Klient bierze odpowiedzialność za swoje dorosłe życie.
  • Badanie, dlaczego Klient zachowuje się w dany sposób – diagnoza nawykowego zachowania.
  • Transformacyjna zmiana wzorców tworzenia więzi z unikowych i ambiwalentnych na budowanie relacji.
  • Zmiana wzorców codziennego funkcjonowania i odnalezienie prawdziwej natury klienta.
  • Pozbywanie się niesłużących Klientowi przekonań.
  • Praca nad odpuszczaniem tego wszystkiego, co nie jest  już Klientowi potrzebne w jego życiu.
  • Technika zachowania balansu pomiędzy samotnością a relacją.
  • Triada Bolwby’ego  w aspekcie przywiązania i budowania relacji.
  • Znaczenie kolejności urodzenia i role dziecka w rodzinie.
  • Techniki radzenia sobie z psychomanipulacją.
  • Badanie rozbieżności pomiędzy „ja aktualne”  a „ja idealne”.
  • Analiza konfliktów emocjonalnych, które są źródłem wewnętrznego wstrząsu i mechanizmów przystosowania się do nich poprzez wzmocnienie lub osłabienie aktywności życiowej.
  • Analiza powiązania pomiędzy mózgiem a poszczególnymi narządami Klienta.
  • Diagnoza różnych zachowań nieadekwatnych do sytuacji, ale zgodnych z irracjonalnymi schematami poznawczymi.
  • Analiza mechanizmów obronnych.
  • Diagnoza sytuacji, w których występuje brak poczucia wpływu.
  • Praca zmierzająca do skierowania emocji „pod właściwy adres”.
  • Diagnozowanie wartości.
  • Wzmacnianie pozytywne.
  • Analiza wzorców reagowania w sytuacjach trudnych.
  • Odkrywanie nieświadomych treści i emocji oraz nieuświadomionych przekonań.
  • Analiza konfliktów, które mogły wywołać chorobę.

 W zależności od potrzeb stosuję szeroki wachlarz metod, narzędzi i sposobów pracy. Są one wykorzystywane po uprzedniej zgodzie Klienta. Stosowane przeze mnie działania ukierunkowane na ROZWÓJ SFERY DUCHOWEJ/INTELIGENCJI DUCHOWEj Klienta to:

  • wzmacnianie Klienta pozytywnymi myślami, zachęcanie go, aby nie koncentrował się wyłącznie na swoich brakach i niedoborach, ale na swoich silnych stronach i talentach; poszerzanie myślenia i dziedzin, w których Klient rzadko  funkcjonuje (czyli na przykład nie tylko praca, dom, ale również rozwój duchowy, aktywność fizyczna, relaks, hobby itd.);
  • zmiana nastawienia Klienta na pielęgnowanie większej nadziei na przyszłość i zauważanie więcej dobrych rzeczy w sobie i innych;
  • wiara w Klienta, że posiada on umiejętność odnalezienia własnej drogi w życiu oraz podążania nią;
  • pomoc Klientowi w uwalnianiu się od ciężarów niesionych przez życie i nadmiaru negatywnych myśli;
  • budowanie w Kliencie ufności, że w życiu duchowym prawie wszystko jest możliwe (tutaj mają miejsce uzdrowienia z chorób nieuleczalnych);
  • towarzyszenie Klientowi w budowaniu przez niego autonomicznego systemu wartości;
  • analizowanie zachowania Klienta nie tylko w sferze psychologicznej, ale również w odniesieniu do jego sfery duchowej, jego głębokich potrzeb serca wynikających z bycia człowiekiem, jego prawdziwych intencji i uwarunkowań środowiskowych, rodzinnych, kulturowych i wychowania;
  • tworzenie atmosfery spotkania sprzyjającej wzrostowi;
  • poszukiwanie wspólnie z Klientem znaczenia jego ludzkiej egzystencji;
  • rozwijanie w nim zdolności twórczych;
  • nauka dostrzegania różnic pomiędzy rzeczywistą winą a neurotycznym poczuciem winy, co pozwala Klientowi na podjęcie właściwych działań naprawczych;
  • pomaganie Klientowi w odnalezieniu przez niego odwagi do prowadzenia takiego życia czy budowania takich relacji, które przynoszą mu najwięcej satysfakcji, radości wewnętrznej i dobra;  
  • pomoc Klientowi w zrozumieniu i odkrywaniu siebie, gdyż chińskie powiedzenie głosi: „Kto zna siebie ten zna innych”;
  • wspólne odkrywanie, w jaki sposób Klient doświadcza samego siebie i swój świat zarówno rzeczywisty, jak i duchowy;
  • poszukiwanie w świadomości Klienta wzorców, na których mógłby on oprzeć proces uzdrawiania;
  • praca z bólem odrzucenia i wszelkimi obciążeniami duchowymi;
  • praca z Klientem nad przekraczaniem jego ograniczeń i rozwiązywaniem problemów przy wykorzystaniu medytacji;
  • symboliczna sesja z Klientem związana z przepracowaniem syndromu uzależnienia i odcięciem pępowiny od rodziców oraz ponownym przejściem przez proces narodzin; stopniowe  oswajanie świadomości Klienta z jego duchową cząstką siebie, ze światem rozwoju duchowego, z tym co odmienne, czego nie do końca rozumie, przed czym, być może, się świadomie lub podświadomie broni;
  • przywrócenie Klientowi poczucia wpływu na własne życie;
  • przyjrzenie się potrzebom Klienta, które powinny być zaspokojone w zdrowy sposób bez uciekania się do choroby;
  • sprawdzanie, czego pragnie Klient w głębi swojej istoty, czyli nauka kochania siebie;
  • odkrywanie, co daje Klientowi poczucie spełnienia, sensu życia, radości, miłości, spokoju; postrzeganie innych w sposób zdrowy, który jest dla Klienta swoistym wzmocnieniem;
  • nauka medytacji i doświadczanie stanu bycia, czyli czystej świadomości i esencji tego kim on jest;
  • przyjrzenie się temu, w jaki sposób choroba natury duchowej, psychicznej i fizycznej jest w stanie zburzyć misterną konstrukcję na której opierał Klient swoją tożsamość choćby: role zawodowe i życiowe, władza, status społeczny, przekonania, marzenia, plany, przynależność grupowa;
  • celem każdej choroby zarówno o podłożu duchowym, fizycznym, jak i psychicznym jest przetrwanie organizmu, stanowi ona sposób rozwiązywania poprzez ciało różnych konfliktów, jakie Klient przeżywa;
  • obserwacja myśli pod kątem tego, na ile są oskarżające, osłabiające, niepokojące, obciążające, przepełnione lękiem i związane z doświadczaniem winy;  nazwanie własnych zranień poprzez analizę snów, wolnych skojarzeń, oporu o lękowej lub konfliktowej treści;
  • przyjrzenie się różnym niekorzystnym dla Klienta psycho-manipulacjom, jakim  podlegał w trakcie swojego  rozwoju duchowego, szczególnie przebywając w różnych niedojrzałych grupach religijnych czy sekciarskich, a które doprowadziły go do załamania nerwowego i do różnych dolegliwości psychosomatycznych oraz poczucia izolacji, odrzucenia, pustki i winy;
  • elementy logoterapii w poszukiwaniu sensu życia;
  • praca ze zniekształconym obrazem Boga połączonym z wyparciem seksualności i agresji lub wprost przeciwnie,  zbytnim ich ujawnianiem, mającym swą przyczynę w przebywaniu w różnych zbyt wymagających i restrykcyjnych środowiskach religijnych; przyjrzenie się różnym dolegliwościom psychosomatycznym, lękowym lub/i agresywnym zachowaniom wynikającym z chorej religijności, czyli takiej, która ma bardzo mało wspólnego z Bogiem, a jest oparta głównie na poczuciu bycia wyjątkowym i wybranym przez Boga do zaciętej walki ze złem w świecie (ale rzadko w sobie) oraz wyrazistym głoszeniu bezdyskusyjnych poglądów i katastrofalnych wizji świata lub sprowadza się głównie do moralności (Klientom towarzyszy  wtedy przekonanie, że są źli ze swojej ludzkiej natury i to zazwyczaj przeszkadza im cieszyć się życiem i dostrzegać prawdziwe, a nie wyimaginowane zło w swoich zachowaniach) lub głównie do cierpienia i poświęcania wszystkiego na rzecz innych osób, a jednocześnie zaniedbywania siebie, bycia uległą/ym, znoszenia poniżenia i upokorzeń;
  • praca z symptomami psychicznymi (np.: autoagresją, nienawiścią, agresją w stosunku do innych, silnym/panicznym lękiem przed samotnością, głębokim poczuciem zranienia i odrzucenia, całkowitym zagubieniem w świecie, mocnym, dołującym wewnętrznym rozbiciem), aby nie maskować ich duchowością, gdyż wtedy mogą mieć tendencję do  nasilania się.